Bericht van Charlot Abrahams

De opbrengst van de collecte tijdens de carnavalsviering in de Sint Petrus kerk was bestemd voor een project in Mombasa Kenia. Hier heeft Carlot Abrahams als vrijwilligster gewerkt om kinderen een opleiding te kunnen bieden en zo te werken aan een voor hun beter bestaan. In een brief aan alle Pezerikken schrijft zij hierover het volgende:

Hallo,
Van 26 februari tot 6 maart ben ik terug geweest naar Mombasa, Kenia. Ik heb hier
samen met Dorothy (mijn contactpersoon daar) aan bijna alle scholen, waar de
sponsorkinderen zitten, een verrassingsbezoek gebracht.
Dorothy had niet bij de scholen aangekondigd dat wij zouden komen, zodat we echt
konden controleren of de kinderen aanwezig waren. En goed om te zien, was dit ook het
geval!
We hebben een schooltje voor blinde kinderen opgezocht, waar we 3 kinderen
sponsoren. Hier heb ik gezien hoe de kinderen leren om het brailleschrift te lezen en
schrijven. Ook hebben ze laten horen wat ze al konden lezen.
Daarna hebben we een school bezocht voor kinderen met een mentale handicap. Hier
was een jongen die ik tijdens mijn vorige bezoek had gezien. Hij was voor 95% blind en
doof. Deze jongen is 16 jaar oud en zag er erg ondervoed uit. Nu ziet hij er erg goed uit.
Daar het om een kostschool gaat, krijgt hij nu ook goed te eten. Voorkeen kon hij niets
zelfstandig. Nu kon hij zichzelf wassen en aankleden en hielp hij elke dag met het
maken van de maaltijden (het snijden van de groenten etc.) en het schoonmaken van de
eetzaal!
Tevens zijn we naar de school voor dove kinderen geweest. Hier sponsoren we 6
kinderen. Hier hebben de jongste kinderen laten zien hoe ze hun naam spellen in
gebarentaal en hoe ze hun naam schrijven. Ook hebben ze ons in gebarentaal bedankt
voor onze steun. De oudere kinderen konden al enkele gesprekken met de docent voeren.
Zij hebben ons ook een gebarentaal-naam gegeven.
Een andere jongen die we bezochten, was nu op weg naar zijn examen. Wij hebben l jaar
studie voor hem betaald, omdat 2 jaar geleden zijn beide ouders overleden zijn. Hierdoor
moest hij stoppen met zijn school, daar er geen geld meer was. Hij leefde voornamelijk
op straat. Zijn eigen woorden waren: “Dat jullie mij terug naar school hebben gestuurd,
heeft me echt van de straat gehouden. Nu wil ik graag verder studeren om te laten zien
dat ik jullie steun waard ben en zodat ik straks een goede baan kan zoeken”.
Eén school die we bezochten was voor kinderen met hersenletsel (voornamelijk als gevolg
van Malaria). Hier zat een groot verschil in niveau van de kinderen. We zagen ook hier
dat het ook heel belangrijk is dat de kinderen hier op de school te eten krijgen. Al de
kinderen zagen er duidelijk goed gevoed uit, stukken beter dan ruim een jaar geleden.
Zo zagen we eigenlijk dat heel veel kinderen erg veel leren op de verschillende scholen.
Ieder op zijn eigen niveau, maar dat het ook heel belangrijk is dat op deze manier de
kinderen ook goed te eten krijgen en zo ondervoeding tegen kunnen gaan.
Het was echt heel bijzonder om terug te zijn en om al de kinderen te kunnen zien die
dankzij jullie nu naar school kunnen.
Dankzij jullie is dit allemaal mogelijk, Dank je wel!

Charlot Abrahams


2 Juni 2010



« Terug